Głowa pełna sztuki

  W Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury w Warszawie w tym sezonie grają i tańczą charlstona. A to oznacza, ż e po prawie całym stuleciu wraca na deski polskiej sceny Księżna Chicago – operetka Emmericha Kalmana. On i ona z dwóch różnych światów. To już dobry początek dla romantycznej historii, których tak wiele przecież znamy. Czym więc ta różni się od całej reszty? Tutaj kobieta ma więcej do powiedzenia niż zazwyczaj. Jest tą bogatszą, bardziej wpływową, ludzie bardziej się z nią liczą. Księżna Chicago przenosi nas pod koniec lat dwudziestych XX wieku. Po jednej stronie mamy Sandora Borisa, następcę tronu Sylwarii, powoli upadającego królestwa. Jest tradycjonalistą, który na parkiet wejdzie tylko po to, aby zatańczyć walca czy czardasza. Po drugiej bogatą, rozpuszczoną pieniędzmi tatusia bizneswoman z Ameryki przekonaną o tym, że może kupić wszystko, zakochana w charlstonie i jazzie. Lady Mary Lloyd przyjeżdża do Europy razem ze swoim sekretarzem w ramach zakładu ze ...

Co jesteś w stanie zrobić w imię miłości? Ile jesteś w stanie poświęcić, ile jesteś w stanie wycierpieć? Ile siły może dać nadzieja, że będzie lepiej? Na te pytania stara się odpowiedzieć Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury w spektaklu Dzikie Łabędzie w reżyserii Tadeusza Kabicza . Dzieło Hansa Christiana Andersena o tym samym tytule zgrabnie zostało przeniesione uwzględniając drobne zmiany na wersję sceniczną przez Grażynę Orlińską , autorkę zarówno libretta jak i tekstów piosenek. Do tego ciekawa i zróżnicowana muzyka autorstwa Mikołaja Hertela . Dostajemy przyjemne ballady w wykonaniu Młodego Króla czy Elizy, żywe zbiorówki czy jazzującą Macochę. fot. Karpati&Zarewicz Realizatorzy bardzo zadbali o to, aby widz poczuł się jak w bajce. Dostajemy przepięknie, barwne, dopracowane w każdym szczególe kostiumy autorstwa Marcina Łobacza , których nie powstydziłby się żadne baśniowe ilustracje. Proste stroje łabędzi, które dobrze się sprawdzają przy szybkich przebiórkach. Cudow...

„Błękitny zamek” to przepiękna, wpadająca w ucho muzyka, znakomite głosy, trochę humoru, trochę wzruszeń i genialna gra aktorska. Ale przede wszystkim to musical na podstawie powieści Lucy Maund Montgomery o tym samym tytule. Tak tej samej autorki co „Ania z Zielonego Wzgórza”. O czym jest? Można by odpowiedzieć prosto, że o miłości. Ale nie takiej zwykłej, oklepanej. O kochaniu drugiego człowieka za to kim naprawdę jest. Nie za jego pieniądze czy sławę. To także opowieść o samotności, niezrozumieniu i uciekaniu w marzenia . fot. Mazowiecki Teatr Muzyczny Joannę Stirling, czyli główną bohaterkę poznajmy w dniu jej 29 urodzin. Mieszka razem z wujem Beniaminem oraz ciotką Teklą, którzy wychowują ją po śmierci rodziców. Dziewczyna uważana jest za osobę o słabym zdrowiu, brzydką, ale przede wszystkim jest nadal panną. Co oczywiście staje się powodem do wyśmiewania jej przez całą rodzinę, bo jak to możliwe, że w tym wieku nie znalazła jeszcze męża. Nie to co faworyzowana przez całą rodzinę...